ตอนนี้ก็มาอยู่ที่ญี่ปุ่นได้ครบสัปดาห์นึงพอดิบพอดี

ก็ได้เห็นอะไรๆ ของญี่ปุ่นหลายอย่าง ที่ชัดๆ คงเป็นเรื่องเทคโนโลยีของเขา

ที่เห็นชัดที่สุดเลยคงเป็นเรื่อง มือถือ

เอาตั้งแต่ราคาเครื่อง ตีเป็นเงินไทย ก็ตกเครื่องละประมาณ 2 - 3 พันบาท (เครื่องที่เราใช้อยู่เนี้ยะ)

แต่ความสามารถ มันเกินคุ้ม เริ่มตั้งแต่ ถ่ายรูปได้ (ถ่ายรูปได้ ราคานี้ หาได้ที่ไทยเปล่าน้า)

ฟังเพลง เล่นเน็ต (เป็น CDMA 1x ขึ้นไป อย่างเร็วอะ) ส่งเมลล์เป็นเรื่องปกติ

เวลาอยู่บนรถไฟ ไม่ค่อยได้เห็นใครใช้โทรศัพท์ในการคุย แต่จะเป็น เขียนเมลล์ อ่านเมลล์ เล่นเกม ซะเป็นส่วนใหญ่

(ได้ยิน มาว่า ที่ญี่ปุ่น การคุยโทรศัพท์ บนรถไฟ เป็นเรื่องเสียมารยาทอย่างยิ่ง แล้วก็ให้เซ็ตโหมดเป็น manner mode เสมอเวลาอยู่บนรถไฟด้วย)

อย่างใบปลิว ที่ให้โหลดริงโทนอย่างในไทย ก็มีนะ แต่มันไม่ธรรมดาเนี้ยะซิ

มันจะมีbarcode ที่เมื่อใช้โปรแกรมในมือถือสแกน ก็จะพาไปหน้าเว็บที่สามารถโหลด ริงโทน หรือ ภาพได้ฟรี

แล้วbarcode ของเขาก็ไม่ใช่ เป็นแท่งๆ แต่มันจะเป็น 2-dimension barcode

มีรูปให้ดู ซึ่งถ้า แสกนbarcode อันนี้แล้ว จะพาไปยังหน้าเว็บของเมืองที่เราอยู่ (เราอยู่ จิบะ)

 

ยังมีอีก เมื่อวานไปกิน ข้าว ประตูร้าน จะไม่มีลูกบิดอะไรทั้งนั้น เป็นบานเลื่อน

แล้วก็ไม่ใช่เปิดเอง ที่เดินผ่านก็เปิดอีกตะหาก แต่เป็นสติกเกอร์ สีแดงแปะอยู่ที่ประตู ให้เอามือไปจิ้มๆ

มันก็เปิดเอง เมื่อตอนครั้งแรกที่ได้เจอประตูอย่างนี้ เอ๋อ.. อยู่นานเลย

(แต่ว่า... ขนาดคนญี่ปุ่นหลายคนก็ยังใช้ไม่เป็นเลยหละ ร้านนี้คงเสียรายได้เพราะประตูไปหลาย)

 

เหนื่อยแระ また　会いましょう