มีคนถามว่า ใส่เพลงไง ใส่นู้นใส่นี่ไง

ก็เลยลองหาๆ เพราะน่าจะมีคนเขียน blog ไว้หละน่า

อันนี้เป็นที่เอาเพลงมาใส่

ถ้าไปต่อที่เว็บเค้า ก็มีอีกหลายอย่างเลย 

Quote

PowerToys are here!!!

Windows Media Player PowerToy:

The Media Player Power Toy is designed to allow you to play audio and video files within your Space. While editing your Space specify the URL of a Media file located on the web in the Media Power Toy and hit Save. This will allow the people viewing your Space to watch or listen to the media file you have linked. You can customize the experience even more by altering the player settings (like auto start, times to play, and player mode) while editing your Space.

 

Please note that this PowerToy, like the others, is available in English ONLY for now and is UNSUPPORTED.  

                                                                

This feature is to be used for authorized content only. Please respect the creative efforts and intellectual property of others, and do not link to unauthorized materials.  Linking to unauthorized material is a violation of the Spaces Code of Conduct and Terms of Use.

 

Follow these steps to add this Power Toy to your Space:

1. Log into Passport and Edit your Space.
2. In the Address bar of your web browser add the text “&powertoy=musicvideo” to the end of the displayed URL.
3. Click the Go button next to your web browser address bar.
4. Once the page has finished reloading, click on the Customize tab in your Space.
5. In the Modules drop down menu in the Customize tab there should be a listing for PowerToy: Windows Media Player. Click the word Add next to it and then click the Save button.

เพิ่งได้รับความรู้บางอย่างมา และอยากถ่ายทอด คนอื่นต่อทันที เลยต้องรีบมาเขียนวันนี้

(หรือเรียกว่า คันปาก อยากจะบอก)

ที่มาที่ไปเกิดจากการกิน โอโคโนมิยากิ กับคนญี่ปุ่น แล้วคนญี่ปุ่นสงสัยเกี่ยวกับว่า

ทำไมคนไทยบางคนก็กินเนื้อได้ บางคนก็ไม่กินเนื้อ

ก็เลยตอบไปว่า เพราะคนไทยที่นับถือเจ้าแม่กวนอิมจะงดการกินเนื้อ

ซึ่งที่ญี่ปุ่น เราก็ไม่รู้ชื่อเจ้าแม่กวนอิมในภาษาญี่ปุ่น แต่เขาจะใช้คำว่าพระโพธิสัตย์แทน (เขียนถูกรึเปล่านะ)

ซึ่งตรงกับคำว่า 観音さま　（かんおん）　ซึ่งออกเสียงตรงๆว่า kan on sama(คัง อง ซามะ)

แต่คนญี่ปุ่นเขาจะออกเสียงเป็น kanon (คะนง)

ซึ่งมีบุคคลนึงกล่าวว่าได้เห็นพระโพธิสัตย์ เลยเอาคำว่าพระโพธิสัตย์มาตั้งเป็นชื่อบริษัท

ซึ่งบริษัทนี้ปัจจุบัน ก็เป็นบริษัทที่มีชื่อเสียง และมีผลิตภัณฑ์หลายอย่างที่ใครๆ ก็รู้จักกัน

ไม่ต้องบอกว่าบริษัทอะไรก็อาจจะรู้แล้วก็ได้ว่า คือบริษัท Canon นั่นเอง

นอกจากนี้ยังมีบริษัทเครื่องดืมของญี่ปุ่น ที่ชื่อบริษัท suntory

ภาษาญี่ปุ่นจะเขียนเป็น サントリー ออกเสียงว่า ซันโทริ หรือ ซันทรี่ก็พอได้

ที่มาก็คือ ตอนตั้งบริษัทมีด้วยกัน 3 คนก็เลยตั้งชื่อว่า さん　(ซัง) ที่แปลว่า สามซะเลย

และรวมกันคำว่า three ในภาษาอังกฤษก็เลย กลายเป็น ซันทรี พอเขียนเป็นภาษาญี่ปุ่น

ก็จะได้เป็น サントリー　(ซันโทริ) นั่นเอง

อีกอันนึงที่ได้รู้มาก่อนหน้านี้แล้วก็คือบริษัทบริดจ์สโตน ถ้าแปลจากอังกฤษเป็นไทยก็คือ

สะพานหิน (ไม่ใช่ชื่ออำเภอในจังหวัดเพชรบูรณ์นะ) ที่มาก็คือ คนประธานบริษัทมีชื่อเป็นภาษาญี่ปุ่น

คือ 石橋　秀一　（いしばし　しゅういち）(อิชิบาชิ　ชูอิจิ) แปลตรงๆตัวก็石（いし）(อิชิ) แปลว่าหิน และ 橋（はし）(ฮาชิ)　แปลว่าสะพาน ก็เป็น หิน กะ สะพาน เขาก็เอาชื่อภ.อังกฤษมาใช้เลยได้เป็น

BridgeStone ฉะนั้นแล.....

スタンプ　หรือ Stamp หรือ ตรายาง ที่อยู่ปุ่นเป็นอะไรที่มีการใช้อย่างแพร่หลายมากๆ

ตั้งแต่ตัวบุคคล ส่วนใหญ่ ในการทำธุรกรรม ต่างๆ แทบทุกอย่าง แทนที่จะใช้ลายเซนต์

ก็มักจะใช้ ตรายางที่เรียกว่า อิงคัง (印鑑) ที่จะทำเป็นตรายางรูปชื่อของคนอ่ะ

ปั้มลงไป ปกติ ถ้าชื่อใครโหลๆ ก็มักจะมีขายตามห้าง เป็นแท่งๆ อันละ 100 เยนขึ้นไป

ส่วนชื่อใครที่ค่อนข้างจะพิเศษ หรือ คนต่างชาติ (เช่นเราคนนึง) ก็ต้องสั่งทำ

(แต่ก็ไม่รู้ขั้นตอนแฮะ เพราะบริษัทที่ทำงานจะเป็นคนจัดการให้)

แล้วก็ตรายางที่พบเห็นได้ง่ายอีก ก็จะมี ตรายางของสถานีรถไฟต่างๆ

ไม่ว่าจะเป็น JR หรือ　Tokyo Metro　ก็จะมีตรายางวางไว้ ให้คนไปปั้มได้

ที่รู้มาคือว่า ตรายางของ JR จะมี 77 อัน แต่รถไฟอันอื่นไม่รู้แฮะ

อย่างตอนนี้　Tokyo Metro ก็มี แคมเปญ สะสม スタンプ ของสถานีต่างๆ

ในสี่เส้นทาง โดยจะมีสมุดสะสมแจกให้ (ขอได้ที่เจ้าหน้าที่ ที่สถานี แต่บางสถานีก็อาจไม่มี ต้องร่อนเร่ หาจากสถานีอื่นอีก)

ไว้ปั้มตรายางของสถานีโดยเฉพาะ

โดยถ้าปั้มครบ จะได้อะไรสักอย่าง (ไม่ได้อ่านรายละเอียดเลย)

เกี่ยวกับตรายางของสถานีต่างๆ ก็จะเป็นรูปสถานที่สำคัญ บุคคลสำคัญ ของบริเวณนั้นโดยเฉพาะ

ไม่ได้มีแค่ ชื่อสถานี นอกจากนั้นถ้าเป็นช่างที่มีเทศกาล ฮานามิ (ชมดอกไม้) ก็จะมีการจัดสะสม

ตรายางการฮานามิ ของแต่ละที่ด้วย มีสมุดสะสมเหมือนกัน (แต่ยังไม่เคยไปขอแฮะ)

แต่ตรายางฮานามิ ส่วนใหญ่ก็เป็นรูปดอกไม้ธรรมดา

ไม่มีอะไรพิเศษนักแต่จะมีชื่อสถานที่ในการฮานามิกำกับไว้ด้วย

ที่น่าสนใจเกี่ยวกับตรายางของสถานีรถไฟในญี่ปุ่นอีกอันก็คือ ที่ตั้งของตรายาง

ที่สถานีของ JR ส่วนใหญ่จะอยู่นอกชานชะลา(แต่ยังอยู่ในส่วนสถานี)

เวลาจะปั้มก็ต้องเสียบตั๋วรถออกก่อน ถึงจะไปปั้มได้

แต่ของ TokyoMetro จะอยู่ในสถานี ไม่จำเป็นต้องออกจากสถานีก็ปั้มได้

วันเสาร์ อาทิตย์มักจะเห็น แม่ลูก พ่อลูก พากันนั่งรถ ไปปั้มตรายางจากสถานีต่างๆ

โดยที่ไม่ต้องออกจากสถานี พอปั้มที่สถานีนึงเสร็จ ก็นั่งรถต่อไปปั้มที่สถานีอื่นต่อ

ดูเป็นกิจกรรมครอบครัว อีกแบบนึงนะ

นอกจากนี้ตามสถานที่สำคัญๆ หรือ สถานที่ท่องเที่ยว

ก็มักจะมีตรายาง ไว้ให้นักท่องเที่ยวประทับไว้ว่า เคยมาถึงแล้วนะด้วย

อย่างที่เคยเห็น (แต่ไม่ได้ปั้มมาอะ ตอนนั้น) ก็มีที่ชั้น 60(มั้งนะ) ที่ตึกเทมโบได ที่ชินจูกุ

ที่นั่นเป็นครั้งแรกที่ได้เริ่มคิดจะสะสมตรายางเลย

อย่างที่ตึก Toyota Amlux Auto Saloon ก็มีให้สะสมตรายางของตัวการ์ตูนที่ชื่อโทโร่

ที่ในแต่ละชั้นจะมีท่าทางแตกต่างกันไป มีอยู่อัน ก็ตามสะสม พอครบก็ไปแลกสติ๊กเกอร์ได้

อื่นๆ ก็มีที่สถานี กระเช้าไฟฟ้า ก็มีตรายางให้ปั้มสะสมด้วย

แต่ที่รู้สึกติดใจอันนึงก็เป็นตรายางของสถานี JR ที่อิเคบุคุโร่ ที่มีรูปนกฮูกถือพัดด้วย

ไม่รู้ว่าหมายความว่าไง

...จบ.. แระครับผม

(คราวหน้าตั้งใจจะเล่าเกี่ยวกับเรื่อง นักดนตรี ดีกว่า แต่ยังไม่รู้เมื่อไหร่แฮะ)